Osuszanie i odgrzybianie Szczecin

Po zalaniu woda wchodzi w wylewkę, w warstwę izolacji pod nią, w płyty gipsowo-kartonowe i w meble. Im dłużej tam siedzi, tym większa szansa, że po kilku tygodniach pojawi się grzyb, a wykończenie trzeba będzie wymienić zamiast wysuszyć.

Sam osuszacz postawiony w pokoju osuszy powietrze, ale niekoniecznie warstwy podłogowe. Woda uwięziona pod jastrychem oddaje się bardzo powoli — do tego służy osuszanie podposadzkowe, czyli wtłaczanie suchego powietrza przez nawiercone otwory wprost w warstwę izolacyjną.

Prowadzę dokumentację pomiarową: wilgotność początkowa, przebieg schnięcia, stan końcowy. Przy szkodach zgłaszanych ubezpieczycielowi to bywa istotne, a po fakcie nie da się jej odtworzyć.

Nie ma jednej uniwersalnej metody osuszania — dobrą dobiera się do tego, gdzie woda się schowała i z czego jest zbudowana przegroda. W praktyce w grę wchodzą cztery podejścia i zwykle łączy się je ze sobą.

Osuszanie kondensacyjne. Osuszacz wychładza powietrze, skrapla z niego wodę i oddaje je suche. Najskuteczniejsze w zamkniętych pomieszczeniach o dodatniej temperaturze — typowo po zalaniu mieszkania czy piwnicy. To metoda, po której sięga się najczęściej.

Osuszanie adsorpcyjne. Wilgoć wiąże sorbent, a nie chłód, więc działa też w niskich temperaturach i przy bardzo mokrym powietrzu — tam, gdzie kondensacyjny już nie nadąża.

Osuszanie podposadzkowe. Suche powietrze wtłacza się przez nawiercone otwory wprost w warstwę izolacyjną pod jastrychem. Bez tego woda uwięziona pod wylewką schnie miesiącami, a osuszony zostaje tylko pokój.

Osuszanie mikrofalowe i napowietrzanie ścian. Do miejscowego, głębokiego zawilgocenia muru, gdy trzeba wygnać wodę z konkretnego fragmentu ściany, a nie z całego powietrza.

Na początku mierzę wilgotność przegrody, dobieram metodę, a potem kontroluję przebieg schnięcia pomiarami — nie „na oko". Dopóki woda siedzi w murze, żadne odgrzybianie nie ma sensu.

Grzybnia nie siedzi na tynku — wchodzi w głąb materiału. Dlatego odgrzybianie nie polega na zmyciu plamy, tylko na usunięciu skażonego tynku aż do zdrowego muru. Dopiero wtedy preparat grzybobójczy ma do czego dotrzeć, a nie zostaje na powierzchni zamalowanej za tydzień farbą.

Tam, gdzie przyczyną było podciąganie wilgoci z gruntu, na odsłonięty mur nakłada się tynki renowacyjne — porowate, które znoszą zasolenie i oddychają zamiast pęcherzyć się po kilku miesiącach jak zwykły tynk cementowo-wapienny.

Na sam koniec, gdy ściana jest już sucha i otynkowana, zostaje ozonowanie pomieszczenia. Ozon dociera tam, gdzie nie sięgniesz pędzlem — w szczeliny, za zabudowę, do układu wentylacji — i neutralizuje zarodniki oraz zapach stęchlizny, który po zalaniu potrafi zostać w mieszkaniu na długo. To krok wykańczający, nie zamiennik osuszania.